Het optreden van deze drie macho mariachi's in het CCHa is moeilijk in één zinnetje te vatten. Het draait om drie volledig verschillende karakters die hun liefde voor hun gitaar en plezier maken delen. Zij mengen de meest voorspelbare clichés met enkele zeer goede vondsten.
Zo is het makkelijk scoren door het Spaans of Engels te doorspekken met enkele rake woorden in de plaatselijke taal, zoals "knoflooksaus". Niet echt origineel maar wel grappig. Hier staat tegenover dat zij het publiek op een leuke manier betrekken bij het spektakel, zoals Carlos, Maria en de man met het ei mochten ondervinden.
Ze hadden even nodig om op snelheid te komen, ook de klank was de eerste tien minuten echt niet goed, maar eens op tempo werden zowel de klankkwaliteit als de grappen beter. Waar voor de pauze het nogal van de hak op de tak ging, namen ze na de pauze meer de tijd voor de stukjes muziek. De passie kwam los in de flamencomedy. Eieren en fruit vlogen door de zaal, enkele eieren moesten sneuvelen voor het vaderland. De muzikale slapstick ging er als zoete tortilla's in. Olé!
Wil je meer weten van de bende van Paul Morocco, klik dan hier.