Lieve kinderen,
Ik
heb als Koning Winter een probleem met mijn dochter, de Ijsprinses. Ze
is in slaap gevallen en ik krijg haar niet meer wakker. Hermien de Heks
heeft haar betoverd en mijn lieve dochter kan alleen maar wakker
gemaakt worden door een toverspreuk. Ik ben al oud en weet niet hoe ik
hier aan moet beginnen. Komen jullie mij helpen ?
Deze tekst kregen we een tijd geleden te lezen en dus trokken we zaterdag
14 november vol verwachting naar de Mozaiëkschool. De groep waar ik in
zat was de laatste en dat had verschillende gevolgen: alle acteurs
waren al goed ingewerkt en nadat wij het toneel gezien hadden kwamen
sommige acteurs met ons mee. Dat was zeer leuk was, ze vertelden gewoon
hun verhaal verder tijdens de wandeling.
Maar
laten we beginnen bij het begin. Om 21 uur zijn we vertrokken (we waren
met 710 wandelaars die om het kwartier in groep vertrokken vanuit de
kleuterhal in de Mozaiekschool . Hier werden we door twee heksen
gewezen op de gevaren van onze tocht. We kregen ook een goede raad mee:
“blijf weg van Heks Hermien”. Na het inoefenen van een toverspreuk
mochten we vertrekken.
De
eerste halte was het Paleis van Koning Winter. Daar werden we
verwelkomd door de wachter van de Koning. Tijdens de roep om hulp van
de Koning kwam heks Hermien al op haar bezem en haar rode ogen (een
schitterende vondst) lachend overgevlogen. De kinderen schrokken hier
wel even van, maar vonden het ook wel leuk. De Koning gaf ons de
opdracht om zijn dochter te wekken. We moesten op zoek naar een
magische drank. De Koning had een oude spreuk in zijn paleis gevonden
om zijn dochter wakker te krijgen, maar Hermien had heel wat woorden
weggetoverd. Deze woorden dwarrelden alleen die avond nog tot
middernacht op de aarde rond. Als de toverformule voor middernacht
terug volledig was en de Bloemenfee kon de toverspreuk uitspreken, dan
kon Sneeuwvlokje wakker worden. Als dit niet gebeurde, bleef
Sneeuwvlokje slapen en kon Koning Winter nooit meer weg uit het land.
Dan zou het voor altijd koud blijven...
Met
deze goede raad gingen we op weg. Via de steegjes en met hulp van lieve
heksen (en nog meer tips en een toverdrank) kwamen we aan bij de
Elfenburcht.Hier werden we ontvangen door nog meer lakeien en werden we
naar de Elfenprins, zijn vrouw Halewietje en hun 11 Elfenkinderen
gebracht. Zij waren ons zeer dankbaar om de hulp twee jaar geleden (we
hebben ze toen gered uit de betovering van Heks Hermien) en ook zij
vroegen ons om hulp om de IJsprinses te redden. Nadat we weer een
spreuk hadden gekregen en suikerbonnen voor Elfje 11 (een echte
lieve baby) gingen we verder. We kwamen bij de Heksenschool war we
praktische vliegles kregen van 2 heksen. Een paar mensen werden uit het
publiek gehaald en ze kregen uitleg over de moderne bezems. Men had
handgestuurde bezems, maar ook supermoderne bezems zoals een Porsche
(oude elektrische stofzuiger). Iedereen heeft zich een breuk gelachen
en dat was de bedoeling. Ook hier kregen we weer een tip mee.
De
tocht ging verder richting Kempenhof, een wijk die ook deel uitmaakt
van de Banneuxwijk. Hier kwamen we Prins Vrieskou tegen die verliefd is
op de IJsprinses. Hij smeekte ons hem te helpen ook hij gaf een tip
mee. De volgende halte was de Kabouterkoningin en deze vroeg ons om de
kluis met de magische drank open te helpen maken. Er stond een kluis,
maar de code wist ze niet meer. Met de hulp van de kinderen was dat
snel opgelost. Ook hier kregen we weer een deel van de toverspreuk mee.
Tijdens
een korte rustpauze kregen we kaboutersoep en toen we verder gingen,
kwamen we terecht bij de Goede Zomerfee en Heks Hermien. Zij hebben
elkaar bestookt met spreuken en Hermien probeerde iedereen om te praten
om de IJsprinses niet te helpen. Maar daar staken de kinderen uiteraard
een stokje voor. Na de nodige tips zijn we naar het Paleis van de
Trollenkoning en de trollenkoningin gewandeld en na een toespraak van
de Trollenkoning kregen we toegang tot zijn Paleis. Hier kregen we een
hartverwarmde drank (jenever) en de kinderen kregen een fruitsapje. De
hoofdlakei van Koning Winter zorgde samen met de Nar dat alles in goede
banen verliep.
Na
dit heerlijk jenevertje wandelden we door naar de
IJskristalleningenieur. Hij was verdrietig omdat hij geen mooie
ijskristallen meer kon maken omdat de IJsprinses sliep. De kinderen
moesten de woorden die Koning Winter nodig had om de toverspreuk te
vervolledigen afgeven, zodat hij alles kon gaan mengen. De volledige
spreuk kwam uit de magische trommel en met deze spreuk gingen we op pad
naar de laatste halte .We moesten naar de Bloemenfee, die samen met de
kinderen, de magische drank en onze toverspreuk de IJsprinses kon
wakker maken.
De
IJsprinses lag vredig te slapen op een bedje. Dank zij de Bloemenfee en
de kinderen werd ze al snel wakker . Ze vroeg zich af waar ze was en
dacht dat ze slecht gedroomd had. Maar al snel herinnerde ze zich
alles. Op het moment dat ze wakker werd, ontplofte Heks Hermien
letterlijk en ging voor altijd naar de onderwereld. Sneeuwvlokje
bedankte ons allemaal en we konden dan ook met een gerust hard gaan
naar huis gaan. Alle kindjes kregen nog een kleine beloning van 2
kabouters.
Na
deze tocht hebben we de inwendige mens versterkt samen met een drankje
en we kijken nu al uit naar het vierde vervolg van deze fijne wandeling.